McKenzie is een methode voor mechanische diagnose en therapie waarbij het effect op herhaald bewegen centraal staat. In het bewegingsonderzoek wordt gekeken of er een patroon in het bewegen zit (toename of afname van klachten door herhaald bewegen), of bewegen invloed heeft op de klachten en of de pijn eindstandig of tijdens de beweging optreedt. Er kan sprake zijn van een houdingssyndroom, een dysfunctiesyndroom (rek op verkort weefsel), of een derangementsyndroom (tussenwervelprobleem).
Wanneer de klacht van mechanische aard is krijgt de patiënt specifieke oefeningen mee voor thuis. Tevens volgt een houdings- en bewegingsadvies.
McKenzie-therapie is dus een actieve benadering. De patiënt blijft therapeut-onafhankelijk, het inzicht in de klachten neemt toe (bewustwording) en herhaling van de klachten kan worden voorkomen.